Szybka odpowiedź: Możesz palić na lotnisku I Gusti Ngurah Rai (DPS) w Bali, ale wyłącznie w oznaczonych pomieszczeniach i strefach zewnętrznych. W terminalu międzynarodowym główne pomieszczenie do palenia znajduje się po stronie lotniskowej w pobliżu bramy 5, więc nie musisz wychodzić z kontroli bezpieczeństwa. Wyloty krajowe mają własne pomieszczenia na górnym piętrze, w pobliżu bramy 1C i bramy 6. Wszędzie indziej, w tym w toaletach, obowiązuje rozporządzenie Bali o strefach bezdymnych, Perda nr 10 z 2011 r., przewidujące karę 50 000 rupii lub do trzech miesięcy pozbawienia wolności.

Gdzie można palić na lotnisku DPS

LokalizacjaStrona względem kontroli bezpieczeństwaTypWarto wiedzieć
Wyloty międzynarodowe, w pobliżu bramy 5Po stronie lotniskowej, po imigracjiZamknięte pomieszczenieZgłaszano ciągłe użytkowanie co najmniej od 2023 r.
Wyloty międzynarodowe, taras przy bramie 7Po stronie lotniskowejOtwarta przestrzeń, z kawiarnią obokZgłaszano otwarcie od stycznia 2024 r.
Wyloty krajowe, w pobliżu bramy 1CPo stronie lotniskowejZamknięte pomieszczeniePiętro wylotów krajowych
Wyloty krajowe, w pobliżu bramy 6Po stronie lotniskowejZamknięte pomieszczenieDruga opcja w strefie krajowej
PrzybyciaPo stronie lądowejNapowietrznaW pobliżu parkingu i pasów odbioru
Wejścia do terminalaPo stronie lądowejNapowietrznaPrzydatne przed odprawą
Pozycje zostały zestawione na podstawie przewodników po lotniskach i relacji podróżujących z lat 2023–2026. InJourney Airports, operator lotniska, nie publikuje własnej strony dotyczącej stref palenia.

Operator nie publikuje strony o paleniu, i to jest uczciwy punkt wyjścia

Lotnisko Ngurah Rai jest zarządzane przez InJourney Airports, następcę Angkasa Pura I. Jego strona zawiera dane lotów i wiadomości o terminalach, ale nie ma opublikowanej strony polityki z listą pomieszczeń do palenia według bram. To właśnie brak tych informacji sprawia, że wskazówki w internecie tak bardzo się różnią, i dlatego ta strona oznacza każdą lokalizację źródłem informacji, zamiast przedstawiać je jako oficjalne.

Co istnieje na piśmie, to wytyczne linii lotniczych. Informacje lotniskowe Air India dla Denpasar stwierdzają, że „palenie jest dozwolone wyłącznie w wyznaczonych strefach palenia na zewnątrz i wewnątrz terminali”. Potwierdza to zasadę, choć nie numery bram.

Prawo Bali jest surowsze, niż sugeruje reputacja Indonezji

Indonezja ma jeden z najwyższych wskaźników palenia na świecie, a papierosy są tanie. Podróżujący zakładają więc, że zasady na lotnisku są luźne. Bali jest wyjątkiem.

Rząd prowincji wydał Peraturan Daerah nr 10 z 2011 roku w sprawie stref bezdymnych, znany lokalnie jako KTR, a Biuro Zdrowia Bali nadal powołuje się na ten akt jako podstawę prawną dla bezdymnych środowisk na całej wyspie. Regulacja obejmuje placówki opieki zdrowotnej, placówki oświatowe, place zabaw dla dzieci, miejsca kultu religijnego, transport publiczny, miejsca pracy oraz miejsca publiczne. Terminal lotniskowy mieści się w dwóch ostatnich kategoriach.

Kary przewidziane w regulacji są skromne jak na europejskie standardy: przeglądy akademickie dotyczące jej egzekwowania podają trzy miesiące pozbawienia wolności lub grzywnę w wysokości 50 000 rupii, czyli około trzech dolarów amerykańskich, zgodnie z artykułem 18. Badacze zajmujący się jej wdrażaniem opisują niska grzywnę jako główny powód niekonsekwentnego egzekwowania. Nie należy jednak traktować tego jako zezwolenia. Osoby, które egzekwują te przepisy najkonsekwentniej, to personel lotniskowy, strażnicy świątynni i ochrona szpitali, a lotnisko jest przede wszystkim miejscem pracy.

Prawo krajowe wyznacza ramy nadrzędne: palenie jest całkowicie zabronione w transporcie publicznym oraz w placówkach opieki zdrowotnej, oświatowych i kultu religijnego, podczas gdy inne miejsca publiczne i miejsca pracy muszą udostępniać wyznaczone strefy do palenia. To właśnie taki układ spotyka się na lotnisku DPS, czyli w terminalu bezdymnym z oznaczonymi wyjątkami.

Dlaczego znaki i tak mówią „terminal bezdymny”

Pasażerowie są tym zdezorientowani od dekady. Duże znaki na ścianach oznajmiają, że budynek jest bezdymny, a następnie w pobliżu bram pojawia się oznaczone pomieszczenie. Obie informacje są prawdziwe: domyślnie obowiązuje zakaz palenia, a pomieszczenia to legalny wyjątek, który regulacja nakłada na miejsca pracy jako obowiązek zapewnienia. Jeśli nie możesz znaleźć pomieszczenia na swoim poziomie, zapytaj personel o „strefę do palenia”, a indonezyjskie określenie to „area merokok”.

Loungi: kilka z nich ma własne miejsce do palenia

LoungeTerminalUdogodnienia dla palących
Garuda Indonesia Executive LoungeMiędzynarodowy, w pobliżu bramki 1Wewnętrzne pomieszczenie do palenia
Garuda Indonesia Domestic LoungeKrajowyWielka patio dla palących oraz zewnętrzny balkon z widokiem na plac postojowy
Blue Sky Premier LoungeKrajowyWewnętrzna kabina do palenia; zewnętrzny taras do palenia dodany w rozbudowie pod koniec 2025 roku
Concordia LoungeKrajowyOdrębna strefa do palenia na zewnątrz lounge, zgodnie z jej listingiem Priority Pass
Premier Lounge Bali—Recenzowany w 2020 roku jako nieposiadający strefy do palenia
Szczegóły dotyczące lounge pochodzą z listingów operatorów lounge oraz datowanych recenzji. Cena wejścia jednorazowego do Blue Sky wynosiła około 700 000 rupii w 2026 roku.

Dla palącego, który musi czekać trzy godziny, zmienia to rachunki. Wejście do lounge zapewnia jednorazową opłatą za jedzenie, Wi-Fi i miejsce do palenia, zamiast wielokrotnych powrotów do zatłoczonego pomieszczenia w pobliżu bramki.

Wypalarki: legalne, ale traktowane dokładnie jak papierosy

Papierosy elektroniczne są legalne w Indonezji i szeroko dostępne. Ramy regulacyjne pochodzą z Rozporządzenia Rządu nr 109 z 2012 roku w sprawie wyrobów tytoniowych, rozszerzonego na elektroniczne systemy dostarczania nikotyny, a Rozporządzenie Rządu nr 28 z 2024 roku dodaje konkretne przepisy od lipca 2024 roku, w tym minimalny wiek zakupu. W praktyce oznacza to, że wypalarki podlegają tym samym strefom bezdymnym co papierosy, więc korzystanie z nich na poziomie lotniska łamie ten sam przepis co zapalenie papierosa.

Minimalny wiek, od którego można kupować wyroby tytoniowe lub urządzenia do waporyzacji w Indonezji, wynosi 21 lat, a nie 18. Artykuł 434 Rozporządzenia Rządu nr 28 z 2024 roku, podpisanego 26 lipca 2024 roku, zakazuje sprzedaży wyrobów tytoniowych i papierosów elektronicznych osobom poniżej 21. roku życia oraz kobietom w ciąży. Wytyczne ministerstwa zdrowia jasno stwierdzają zmianę: próg wiekowy został podniesiony z 18 do 21 lat. Operator strefy wolnocłowej na lotnisku DPS deklaruje, że przed sprzedażą produktów z ograniczeniem wiekowym, takich jak alkohol i wyroby tytoniowe, weryfikuje wiek klienta, nie podając jednak na swoich stronach konkretnego progu wiekowego.

Jeśli wlatujesz z urządzeniem do waporyzacji, trzy fakty celne są ważniejsze niż cokolwiek innego. Urządzenia do waporyzacji muszą być przewożone w bagażu podręcznym, nigdy w luku bagażowym, ze względu na przepisy dotyczące baterii litowych.

Limit wolnocłowy zależy od rodzaju przewożonego urządzenia do waporyzacji, a kwoty są niższe niż zaokrąglone liczby powtarzane w blogach podróżniczych. Indonezyjska celnia ustala limit na jednego dorosłego pasażera: 140 szt. lub 40 kapsułek dla papierosów elektronicznych z wkładami stałymi, 30 mililitrów płynów dla systemu otwartego oraz 12 mililitrów dla zamkniętego systemu na podstawkę (pod). W przypadku przewozu więcej niż jednego rodzaju urządzeń limit jest przeliczany proporcjonalnie, w ten sam sposób jak dla papierosów i cygar.

Konsekwencje są surowsze niż grzywna. Wyroby akcyzowe przekraczające limit nie mogą zostać opłacone w formie cła: funkcjonariusze celnicy niszczą nadwyżkę na miejscu, niezależnie od tego, czy pasażer jest świadkiem, czy nie. Podróżny przybywający z zestawem na podstawkę i 40 mililitrami płynu, kierując się powszechnie cytowaną kwotą, przekracza limit 12 mililitrów o więcej niż trzykrotnie i traci płyn, zamiast za niego zapłacić.

A e-liquid z CBD jest klasyfikowany w Indonezji jako narkotyk kategorii I (Golongan I), w tej samej kategorii co heroina, co oznacza, że jego przemyt przez celnę na Bali stanowi przestępstwo narkotykowe, a nie wykroczenie celne.

Kupowanie i przywożenie wyrobów tytoniowych

Sklepy wolnocłowe na lotnisku DPS sprzedają papierosy, w tym kretek, indonezyjskie papierosy z goździkami, które są lokalną specjalnością. Limit wolnocłowy przy wjeździe do Indonezji wynosi 200 papierosów, lub 25 cygar, lub 100 gramów tytoniu w plastrach. Przy przewożeniu mieszanki celnia przelicza limit proporcjonalnie. Wszystko, co przekracza limit, musi zostać zadeklarowane w elektronicznym formularzu celnym. Wyroby akcyzowe przekraczające limit są niszczone przez funkcjonariuszy celników, a nie opodatkowane, więc nie ma możliwości „przepłacenia się” powyżej limitu.

Jeśli lecisz dalej do Australii, wcześniej sprawdź osobno limit wolnocłowy tamtego kraju: jest znacznie niższy, a nasz przewodnik po sklepach wolnocłowych na Bali podaje konkretne liczby.

Praktyczne wskazówki przed lotem

Jeśli pomieszczenie do palenia po kontroli bezpieczeństwa w Twoim terminalu jest zatłoczone, zapal papierosa wcześniej, ponieważ zewnętrzne strefy przy wejściach są większe. Zostaw sobie czas: droga z pomieszczenia przy bramce 5 z powrotem przez zatłoczony pasaż zajmuje dłużej, niż się wydaje podczas odprawy. Nigdy nie pal w toaletach, co jest wyraźnie poza dozwolonymi strefami i właśnie tam najczęściej nakładane są grzywny. A jeśli lądujesz w nocy, strefa do palenia dla przybywających znajduje się na zewnątrz, przy pasach odbioru, za tłumem kierowców.

Źródła

O autorze

Bali Airport Guide Editorial Team pisze o Międzynarodowym Portcie Lotniczym I Gusti Ngurah Rai. Ostatnia aktualizacja: wrzesień 2026.